evlilik ve evliligin sona ermesi

Evlilik ve Evliliğin Sona Ermesi

Evlilik, Türk Medeni Kanununda düzenlenmiştir ve boşanma, evliliği sonlandıran durumlardan biridir. Boşanma hükümleri Türk Medeni Kanunu’nun 161-184. Maddelerinde düzenlenmiştir. Kanuna göre boşanma ancak hâkimin kararı ile mümkündür.

Mahkemenin nihai kararına karşı olan taraf, bu karara itiraz etme hakkına sahiptir. Kanuni başvuru süresi, mahkemeye gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Boşanma durumunda mahkeme Anayasanın 141/3. Maddesine tabidir ve HMK 297 / 3. fıkraya göre, iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, üzerinde anlaştıkları ve katılmadıkları konular, ihtilaflı konularda toplanan deliller, delillerin tartışılması, gerekçeleri reddedilme ve üstünlük için, bu sabit davalardan elde edilen sonuç ve hukuki sebep açıkça gösterilmelidir.

Boşanma davasında, mahkemenin verdiği kısa kararın ardından mahkemenin kararı Yargıtay incelemesine gerekçeli olarak açıklanmazsa bu bir tersine çevirme sebebi olacaktır. Bu hususlar dava başvurusu yapılırken dikkate alınmalıdır.

Hukuk büromuzun uzman bir boşanma avukatı ile davanızın takibi, tüm bu sorumlulukları ve yasal düzenlemeleri onun omuzlarına yüklemenizi ve dolayısıyla yükünüzün hafiflemesini ve rahat bir boşanma sürecini yaşamanızı sağlayacaktır.

Boşanma Sebepleri Nelerdir?

Boşanma nedenleri, Türk Medeni Kanununda tek tek belirtilmiş olup, mahkeme Türk Medeni Kanununda sayılan nedenler dışında herhangi bir nedenle boşanmaya karar vermeyecektir. Kanunda boşanma nedenleri olarak;

  • Zina (TMK 161)
  • Hayata kasıt, çok kötü ya da aşağılayıcı davranış (TMK 162)
  • Suç ve haysiyet (TMK 163)
  • Terk (TMK164)
  • Ruhsal hastalık (TMK165)
  • Evlilik birliğinin temelinin kırılması (TMK 166) sayılmıştır.

Zina, yaşama kastı, çok kötü veya aşağılayıcı davranışlar, suç işlemek ve haysiyetsiz bir hayat yaşamak, terk ve akıl hastalığı boşanmanın özel nedenleridir. Evlilik birliğinin temelinin sarsılması nedeniyle boşanma, eşin davası evlilik birliğinin kusurlu hareketiyle sarsılmasına neden olan, sözleşmeli boşanma ve fiili ayrılık nedeniyle boşanma davası genel boşanma nedenleri arasındadır.

Boşanma davasını açacak eşin, kanunda belirtilen boşanma nedenlerinden en az birine dayanması gerekir. Hâkim, taraflarca mahkemeye bildirilen davalar ve talep sonuçlarına bağlıdır (HMK m. 26/1). Boşanma davasını açan eş, davayı değiştirirken boşanmanın hangi gerekçeye dayandığını açıkça belirtmelidir.

Aksi takdirde kişi iddia ve savunmayı genişletme yasağıyla karşı karşıya kalacaktır. Hâkim, sadece boşanma sebebi olarak belirtilen olayların net bir açıklaması varsa ve ancak davacı olayların niteliği ile ilgili yaptığı nitelikte bir hata yapıyorsa bu niteliğe bağlı olmayacaktır.

Yargıç, boşanma davasında gösterilen boşanma gerekçelerinin ispatlanması ve şartların yerine getirilmesi halinde boşanmaya karar verir. Mahkeme soruşturmanın tamamlandığına karar verince hâkim sözlü karara geçer ve boşanma davasında gösterilen boşanma gerekçeleri kanıtlanır ve şartlar yerine getirilirse hâkim boşanmaya karar verir.

Ancak hâkim, boşanma davasında boşanma nedeni olarak gösterilen olayların varlığından vicdanen tatmin olmadıkça boşanma kararı veremez.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir